Στόχος του παρόντος δοκιμίου μου είναι να προσεγγίσω: 1) την έννοια της τρομοκρατικής δράσης και την ηθική της διάσταση. 2) την διαφορά του χαρακτήρα της ένοπλης βίας σε ολοκληρωτικά και δημοκρατικά καθεστώτα και 3) την ηθική αξιολόγηση των πράξεων αυτών, ειδικά μέσα από την ελληνική εμπειρία. [ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ, 2005]

Η αποδοκιμασία της βίας που εμπεριέχεται στην ίδια την έννοια της (ως μια δύναμη που κατευθύνεται ενάντια σε κάτι ή συγκρούεται με κάτι) κρύβει μια κανονιστική διάσταση η οποία είναι παρασκευαστή και όχι αυταπόδεικτη. Αυτό που επιχειρώ να εξηγήσω σε αυτό το άρθρο είναι το λογικό σφάλμα το οποίο κρύβεται πίσω από τις πράξεις βίας και όχι η ηθική της αξιολόγηση. [KOUTI PANDORAS, 2012]

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και προκλητικά ζητήματα της Ηθικής της Τ.Ν. που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε στο άμεσο μέλλον έχει να κάνει με την κατασκευή και χρήση υπολογιστικών συστημάτων για ρυθμιστικούς σκοπούς και, συγκεκριμένα, συστημάτων Τ.Ν. που θα προβαίνουν στη λήψη αποφάσεων ηθικής ή νομικής φύσης, συμμετέχοντας καθοριστικά στη λειτουργία απόδοσης Δικαιοσύνης. Η λήψη αποφάσεων per se, δεν συνιστά εν πρώτοις οξύ πρόβλημα, καθώς ήδη εφαρμογές Τ.Ν., που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας, λαμβάνουν αποφάσεις οι οποίες ενδεχομένως να έχουν εμμέσως κάποιον ηθικό αντίκτυπο, όμως τα κριτήρια λήψης των αποφάσεών τους δεν είναι ηθικά ή νομικά και o ρόλος τους παραμένει κατά βάση εισηγητικός. [ΗΘΙΚΗ, 2024]

Η συζήτηση περί απόδοσης ηθικού καθεστώτος σε συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης (Τ.Ν.) παρουσιάζει ολοένα και μεγαλύτερο ενδιαφέρον, τόσο σε ακαδημαϊκό επίπεδο όσο και σε επίπεδο θεσμών, καθώς οι εκθετικά αυξανόμενες τεχνολογικές δυνατότητες μετασχηματίζουν τη μέχρι πρότινος θεωρητική άσκηση σε ρεαλιστική προοπτική. Η υπολογιστική ισχύς των μηχανών και η αυτονόμηση της λειτουργίας τους εγείρουν πιεστικά ερωτήματα σχετικά με τη δυνατότητα απόδοσης ηθικού καθεστώτος και δη «ευθύνης» στα ίδια αυτά δρώντα συστήματα. [Ελληνοκεδοτική, 2022]

H Ιστορία της Τρέλας του Foucault και στη συνέχεια η αντιπαράθεση Foucault - Derrida για τη σχέση της τρέλας με τη λογικότητα πριν και μετά τον Descartes, στάθηκε η αφορμή για την παρούσα διερεύνηση. Προεκτείνοντας την έρευνα στις θέσεις της σύγχρονης ψυχιατρικής προσέγγισα φιλοσοφικά τη τρέλα όχι μόνο ως μια κοινωνική «ετερότητα», ως μια παρέκκλιση από αυτό που θεωρούμε κανονικό - φυσιολογικό, ή ως το αντίπαλο οχυρό του «κάστρου» της λογικότητας, αλλά ως αφορμή για να επανατεθούν ζητήματα που σχετίζονται με το ίδιο το φυσιολογικό, το υγιές, το κανονικό και την ίδια τη φύση αυτού που ονομάζουμε λογικότητα κι αυτού που ονομάζουμε Λόγο. [ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ, 2007]

Ομιλία του Δρ. Άλκη Γούναρη στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού προγράμματος με τίτλο: «Τεχνητή Νοημοσύνη & Φιλοσοφία: Από την ανθρώπινη σκέψη στη μηχανική μάθηση» που διοργανώθηκε την Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου 2025 από το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης & Ηλεκτρονικού Περιεχομένου (ΕΚΤ), μέλος του Ευρωπαϊκού Κόμβου Ψηφιακής Καινοτομίας Smart Attica EDIH.

Στο παρόν εξετάζονται εν συντομία τα κύρια σημεία της Χαϊντεγκεριανής οντολογίας που σχετίζονται με ηθικά ζητήματα που αφορούν τον άνθρωπο την φύση και την τεχνολογία. Παράλληλα δίνεται έμφαση στο ζήτημα της πλαισιοθέτησης. [ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ, 2006]

Το παρόν κείμενο περιγράφει το πώς σχετίζεται η θέση του Heidegger για το Dasein και το Μέσα στον Κόσμο Είναι, με σύγχρονες περιβαλλοντικές ιδεολογίες και οικολογικά κινήματα. Επιπρόσθετα, εστιάζει στο πρόβλημα της εγγενούς αξίας και διερευνά το ενδεχόμενο το θεωρητικό πλαίσιο της Οικοφαινομενολογίας να είναι εν τέλει ανθρωποκεντρικό. [ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ, 2006]

Στην εισήγηση αυτή θα εξετάσω συνοπτικά τη σχέση του δικαιώματος της ανυπακοής (θεσμοθετημένης και παράνομης) με τη συλλογική βούληση και τη δημόσια λογική, στο βαθμό που αυτές επιδρούν στη δυνατότητα διατήρησης της ηθικής αυτονομίας, μέσα στα φιλελεύθερα δημοκρατικά καθεστώτα. [ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ, 2006]

Στο δοκίμιο επιχειρείται η διασάφηση της έννοιας της απόλυτης αξίας όπως την εννοεί ο Wittgenstein στην Διάλεξη Περί Ηθικής και παράλληλα εξετάζονται οι ενδεχόμενες επιρροές του από τον θεωρητικό της λογοτεχνίας Paul Ernst. [ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ, 2005]