Μπορεί να αξιολογηθεί ηθικά η αποχή από την εκλογική διαδικασία; Η αριστοτελικής έμπνευσης πολιτική φύση του ανθρώπου -όπως την έχουμε κληρονομήσει από τις εγελιανής ανάλυσης ερμηνείες- υπονοεί μια αναγκαστική συμμετοχή στο πολιτικό γίγνεσθαι. Αν ο άνθρωπος είναι από τη φύση του πολιτικό ζώο, τότε η συμμετοχή στις εκλογές είναι υποχρεωτική. Εϊναι όμως αυτό αυτονόητο; Κι αν ναι ποια είναι τα ηθικά κριτήρια για να ψηφίζει κανείς; [KOUTI PANDORAS, 2012]

Στο δοκίμιο αυτό επιχειρώ να συνθέσω μια εικόνα για το πρόβλημα των μη «κανονικών» σεξουαλικών προτιμήσεων, επιθυμιών ή πράξεων, που ονομάζουμε «διαστροφές» το πώς αυτές συνδέονται με τις ηθικές κρίσεις, το καλό και το κακό, το θεμιτό ή αθέμιτο, κλπ. Πρώτα εξετάζω πως φτάσαμε σήμερα να θεωρούμε κάποιες πράξεις φυσικές και κάποιες αφύσικες και εστιάζω στην κατασκευασιοκρατική αντίληψη για την «εμφύτευση των διαστροφών». [DASEIN LAB, 2008]

Το μέτωπο έναντι του οποίου χαράσσεται η αμερικανική πολιτική για την Τεχνητή Νοημοσύνη. Ενώ οι ΗΠΑ προτείνουν πλήρη ελευθερία της καινοτομίας, οι Ευρωπαίοι προσπαθούν να εξασφαλίσουν αυστηρό ρυθμιστικό πλαίσιο και η Κίνα κερδίζει ανενόχλητη έδαφος στον έλεγχο της τεχνολογίας [ATHENS VOICE, 2025]

Τι συμβαίνει με την πραγματικότητα αφού βρισκόμαστε δεσμευμένοι από τα αισθητηριακά φίλτρα της αντίληψής μας; Τι είναι εν τέλει αυτό που ονομάζουμε νοητικό περιεχόμενο; Πώς είμαστε σίγουροι ότι αυτό που αντιλαμβανόμαστε είναι αυτό που υπάρχει στον κόσμο; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που πραγματεύεται η παρούσα δημοσίευση, επιχειρώντας μια επισκόπηση του προβλήματος αντίληψης και πραγματικότητας, μέσω κλασσικών φιλοσοφικών παραδειγμάτων. [LITTERATERRA, 2011]

Τι μάθαμε από την πανδημία; Πώς τα όσα ζήσαμε κατά τους πρώτους μήνες του λοιμού, από τους κινδύνους, τις απώλειες, τις δράσεις και τις παραλείψεις, μέχρι τη λειτουργία των παραδοσιακών δεσμών και την εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς, μπορούν να συμβάλλουν στην επιτυχή αντιμετώπιση της πανδημίας στο αμέσως επόμενο δύσκολο διάστημα και να γίνουν η αφορμή για μια νέα πορεία; Μια κριτική παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Πολίτη «Το παράδειγμα της Ελλάδας: 16 μαθήματα από την πανδημία» (εκδ. Ψυχογιός). [ΒΟΟΚ PRESS, 2020] 

Ένα ζήτημα που με απασχόλησε εν όψει αυτής της συζήτησης, είναι κατά πόσο μπορεί να σκεφτεί ή να συζητήσει κανείς για το Κιβώτιο χωρίς να συζητήσει για τον Αλεξάνδρου και πιθανόν το αντίθετο. Είναι το Κιβώτιο μια πολιτική αλληγορία ή είναι κάτι περισσότερο αυτό; Η οπτική που προτείνω είναι να δούμε το Κιβώτιο ως υπαρξιακό δράμα. [STUDIO MAVROMICHALI,  2018]

Πρόκειται για ένα ποιητικό δρώμενο με πρωταγωνιστές φιλοσόφους και ποιητές από την Ελλάδα, την Ισπανία και την Αμερική, που οργανώθηκε στο Dasein το 2011. Το παρόν κείμενο, αποτελεί ενημερωτική δημοσίευση. [BOOK PRESS, 2011]

Όπως κάθε μορφή τέχνης έτσι και η λογοτεχνία, ακόμα κι όταν πρόκειται για ερωτική λογοτεχνία στα άκρα ή για πορνογραφία, είναι παρακινδυνευμένο -αν όχι ανόητο- να κρίνεται με ηθικούς όρους. Παρ’ όλα αυτά, το ίδιο το έργο μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να αναδεικνύει, να υπονοεί ή να θέτει ευθέως ηθικά ερωτήματα στα οποία ο αναγνώστης μπορεί είτε να σκοντάφτει είτε να τα προσπερνά αδιάφορα. [BOOK PRESS, 2012]